Keşke en mutlu anlar hiç bitmese

'Çok güzel bir gündü ' sanırım ben her buluşmamızdan sonra bunu söylüyorum. İstanbul'un en en sevdiğim yerlerinden birinde kahvaltımızı yaptık aslında planımızda sıcak çikolata içmek vardı ( çok güzel yapan bir minik yer var) fakat o kadar doluyduki oraya giremedik:( Sonra sosyal medya üzerinden öğrendim ki benim çook uzun zamandır görmediğim iki arkadaşım oradaymış aslında giremediğimiz iyi olmuş hiç görmeye niyetim yoktu.

Araba kullanırken aklını karıştırdım herbişeyin :) oda 'neden seni dinliyorum ki niye buradan girdik şimdi ' dedi. Bende ' gaz, fren, direksiyon sende' diyerek kendimi savundum. Ama ne yazık ki trafiğe girmiş olduk :( . İstanbul'a aşığım bu bir gerçek ama İstanbul trafiği... Neyse sonuç olarak gideceğimiz yere vardık. Nasıl güzel bir yerdi orası öyle daha öncede gitmiştim ama değiştirmişler. Böyle küçük küçük yan yana U koltuklar koymuşlar hepsinin içinede minicik kalorifer. (Kaloriferin burada önemi çok büyük çünkü İstanbul ansızın yeniden soğudu.) Çayımı içerken hemen yanı başımda boğaz köprüsü manzarası nasılda güzeldi.

Ama sonra vedalaşma vaktimiz geldi.' Her güzel şeyin bir sonu vardır. ' Ama burada sadece güzel bir günün sonu oldu, bizim sonumuz olmayacak her şey çok güzel olacak inşallah:)

Değişiklik

Evett değişiklik yapmak şartmış ! :). Hafta sonu şehir dışına çıktım tenisin yanına gittim, onu uzun zamandır görmemiştim çok mutlu oldum sabahladık güldük ,dertleştik. Daha önce bir kere daha gitmiştim tenisin yanına görmüştüm bulunduğu şehri o yüzden dertleşmekk konuşmak gezmekten daha güzel geldi. Sonra dayanamadık tabi tekrar çıktık dolaştık. Ve zaman çabucak geçti eve dönüş yoluna çıktım.

Yolda kötü bir haber aldım benim liseden beri olan arkadaşım Minnak taşınıyoruz haberini verdi ve bu haberle sarsıldım çünkü Türkiyede değil yurtdışına gidiyorlar çok üzüldüm çok!:( O umarımki burada kalmak için bir sebep bulur diye dualar ediyorum :(. Daha sonra bir kötü haber daha aslında kötüde değil ama iyide değil. Beklediğim iş başvuru sonucu , ne yazıkki kimseyi o girdiğim bölümün sınavına almamışlar başka bir pozisyon teklif edildi kabul etmedim beklemeye alındım o iş başvurularındaki lanet havuzdayım. Her şey de bir hayır vardır diyerek motive olmaya çalışıyorum.

Ve diğer bir değişiklikse şimdiye kadar saçlarıma hiççç boya sürmemiştim ama ufacık bir değişiklik yapıp saç uçlarımı boyattım ama böyle pek bellide olmuyor çok doğal bir görüntüsü oldu güneşten açılmış gibi . Sevdim bu halini :)

Şimdilik bu kadarr yine gelicem :)

Bencillik

İnsanların sadece kendilerini düşünmelerine sinir oluyorum ve bu olayı sıkça yaşamak çok can sıkıyor. Biraz düşünmek gerek , sanki hayatlarında vakit olmayan bir tek kendileri. Benim hep boş vaktim var ve ben isteklerini yapabilirim ne de olsa üniversite bitti ve şu anda iş arıyorsun uygunsundur. Benim de nefes almaya ihtiyacım var asıl benim nefes almaya ihtiyacım var hatta. Üstlenemediğin görevler varsa kendi kendine başaramayacaksan söz vermeyeceksin. Söz veriyorsan da benden rica edeceksin , emir vermek nedir.
Ayrıca eğer başına kötü bir durum geliyorsa bunun için yanında olan insanları terslememeli insan. Sen bir düşün dememeli , aynı şeyleri yaşamadan anlayamaz insan. Ama kimsenin hayatıda aynı düzende gitmiyor. Mesela sen sinemaya gittin ve hayatında ilk defa sinemaya giden biri var ikiniz aynı keyfi alamazsınız değil mi? Bu durumda başına bir şey geliyorsa da ben anlayamam onu aynı durumu yaşasak bile anlayamam ama ben ancak bu kötü durumda elimden geldiği kadar yanında olmak isterim fakat durumu anlayamıyorum diye ters konuşulursa da kırılırım. Karşındakini insanı kırmak çok kolaydır zaten .
O yüzden bir şey söylemeden önce düşünmek lazım işte ama bu ne yazık ki pek sık rastlamadığımız bir olay. Hayatı insanları olduğu gibi kabul edip kötü düşüncelerden kendimi arındırarak kaldığım yerden devam edeyim ben hayata.

Bir tek O olsun :)

Onunla tartıştığım zaman hayattan tat alamaz oluyorum. Hiç bir şey yapmak gelmiyor içimden. Normalde bizim hiç uzun uzun kavgalarımız olmaz hemen çözüme kavuşur. Geçen gün bir tatsızlık yaşandı bu sebeple hiç mutlu değildim son günlerde çünkü hemen bir çözüme kavuşmadı bu sefer çünkü oturup yüz yüze konuşamadık.

Neyse ki zaman geçti ve bugün görüşebildik , çok çok sulu göz bir insanım ama tuttum kendimi. Her şey güzelce konuşuldu aslında daha konuşsam dinlesem ne çok şey paylaşırdım ama zaman! Ama bu kadarı bile yetti öyle mutlu oldum ki. Zaten en son yaptığı bir hareketle öyle mutlu etti ki beni. Bugün tekrar tekrar şükrettim Allah onu benim karşıma çıkardığı için. 

Bir tek O olsun bana bir şey olmaz ! :)

Başvuru sonuçları açıklansın

İş olayları beni çok yormaya başladı, kaç bin kişi başvuru yapıyor 5,6 kişi işe alınıyor. İki aydır süreç sonlansın diye bekliyorum ama beklerken yoruldumm oysa nasıl heyecanlıydım. Tüm süreçler bitti ya tamam ya devam denilecek ama bir türlü cevap yok. Bir kaç olumsuz mail alanlarda var şükretmeliyim bana bir olumsuz dönüş olmadı. Aslında biliyorum sabretmem lazım :(.

Bu sene kardeşim üniversiteye başladı , resmen özeniyorum. Ama sonra da o zamanlar aklıma geliyor , bitsin kurtulayım diye düşünüyordum. Ah ah insanları mutlu etmek çok zor herhalde:). 

Hayırlı haberler almak istiyorum artıkk inşallah..

Sürpriz

              

Bazen çok yalnız olduğumu düşünürdüm , aslında çok değerli çok özel arkadaşlarım hatta kardeşlerim var ve bunu tekrar tekrar anladım. Liseden arkadaşlarım var benim üniversitede ki grubum yok artık.. Tabii ki çok sık görüşemiyoruz herkesin işi var ne yazık ki hayat şartları. 
Doğum günümdü geçenlerde bir yaş daha yaşlandım:(. Arkadaşlarımın hepsi ayrı ayrı güzel mesajlar atarak arayarak beni çok duygulandırdılar daha sonra erkek arkadaşımla buluşmaya gittim. Ve büyük bir sürpriz oldu bana değer verdiğim kardeşim dediğim herkes oradaydı öyle önemli bir andı. Kötü düşüncelerin olduğu bir dönemde çok çok iyi geldi. Tekrar tekrar şükrettim böyle güzel insanlarlayım diye. İyiki varlar!

Hastayım hasta :(

         
Nasıl bir salgındır bu böyle çok hastayımm:( Yutkunmakta güçlükle başladı boğazımın kıymetini anladım, nefes alamıyorum burnumun değerini anladım, burun spreyleri olmadan nefes alamaz oldum vee en önemlisi yemek annemin yaptığı o nefis yemeklerin tadını alamıyorum:(  Geçmiyorda bir türlü bu hastalık yakaladımı bırakmıyor bu seneki salgın kötü. Ihlamuru sevmem ben sevemedik birbirimizi bir türlü ama annem yapmış getirmiş neyse zaten tat almıyorum diye içtim bir güzel ama hakkını yememek lazım o beni diriltti biraz.
Hastalıkkkk hadi bırak artık beni!