3 Haziran 2014 Salı

Hayal kırıklığı

Drama Queen  pek güzel bir yazı yazmış onu okurken düşüncelere daldım bende. Aslında bazı şeyler yaşandı bitti ama içimde tam anlamıyla bitmemiş. Yazısının sonunda içimizdeki yumrudan bahsetmiş şöyle bir düşündüm evet gerçekten var!


Aslında üzerinden bir yıldan fazla zaman geçti ama hala şaşırıyorum bazen zaman geri alınsa diyorum bunlar hiç olmasa bazende ya da zaman geri alınsın sonuçta ne olacağını öğrendim , o kadar çok güvenmemeliyim sadece diyorum tabiki imkansızı düşlüyorum.

Çook kırılmıştım , çok üzülmüştüm. Canım demiştim , kardeşimsiniz demiştim , sonunda çok güzel bir kazık yemiştim. Üniversite hayatı hep böyle mi acaba? Benim bu başıma en son yılda gelmişti.. Lisede de kırgınlıklar olmuştu ama büyüdükçe yaşananlar daha mı çok acıtıyor insanın canını..

Ah ahh çok uzak diyarlara gittim yine gerçek hayata dönmem lazım belkide..

Bazı şeyler zamanla geçer diyoruz kandırıyoruz bence kendimizi aslında geçen hiç bir şey yok evet tabi olan şeyler ilk başta olduğu gibi acıtmıyor canımızı ama kalbimizde hepsi bir iz bırakıyor..

14 yorum:

  1. Ben de ilk büyük kazığımı üniversite son sınıfta yemiştim. Sonuçta üniversite lise gibi değil. Herkes daha büyümüş, hayatın stresi ve sorumlulukları hafiften omuzlara binmeye başlamış... Bu nedenle kazıklar da etkileri de daha büyük oluyor. Sonra ne mi oluyor? Alışıyor insan :) Kazık yemeden önce farkına varıp uzaklaşabiliyorsun oradan ya da illa ki yiyeceksen de üzmüyor eskisi gibi ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet evet etkileri çok güzel oluyor , alışıyoruz tabiki ama hatırlandığında yine insanı sıkıyor :)

      Sil
  2. Hepsi kalbimizde bir iz bırakıyor. O olayı her hatırladığımızda o iz kocaman bir yaraya dönüşüyor. Ama zamanla alışıyoruz o ize, yaraya, yumruya...

    Zaman her şey için, alışmak için zamana ihtiyacımız var...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kesinlikle o yumru orada duruyor ve biz ona alışıyoruz , aynen öyle geçmesi için değil o yumruyla yaşamaya alışmak için zamana ihtiyacımız var...

      Sil
  3. Zamanla geçer yalanına ben hiç bir zaman inanmadım. Çünkü zamanla hiçbirşeyi unutamadım. Zaman unutturmuyor, zamanla geçmiyor.. Sadece zamanla "alışıyoruz"

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. alışmak kilit kelime bu sanırım , sadece alışıyoruz...

      Sil
  4. üniversitede kazık yemeyen var mıdır acaba bilemedim!
    kelebenkimm moralin bozuk olmasın döndüğümde diğer yazılarını da tek tek okuyup yorumlayacağım!! özledim kiii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canım yumiyumm suan nasil mutlu oldumm :) cok ozledimki ben senii , bir an once isler guclerden kurtulup buraya dön yeter kii:) ay cok seviindim gercekteen:)

      Sil
    2. canıım ben geldim sen yoksun bu sefer bizim hasret bitmeyecek sanırım :(

      Sil
    3. ahh nasıl mutlu oldumm tamamen donmene en kısa surede donuyorumm bendee pek guzel haberlerim yok ama:((

      Sil
  5. Merhaba,
    Blogunuzu çok beğendim ve sizi takibe aldım.
    Bende bloguma beklerim.
    Sevgiler,
    http://hayatimakyajla.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
  6. Merhaba,
    Teşekkür ederim:)
    İnsallah, bu aralar buralara yeterince vakit ayıramıyorum..

    YanıtlaSil
  7. Çok fena koyuyor insana..
    Kardeşim demişsin ötesi var mı..
    Ama herkes bunun kıymetini bilmiyor işte.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok mutlu oldum seni burda goruncee:)) evet mavim ne yazik ki değer bilmeyenler var , belki bunu uzun yıllar sonunda ogrendim gec oldu ve tabi koydu ama neyseki daha cok yıllarım gitmeden ögrendim..

      Sil